ΚΟΡΙΝΑ ΚΡΕΤΣΟΥ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ:”1,5 ΔΙΣ. ΩΣ ΤΟ 2020 ΓΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ”

ΚΟΡΙΝΑ ΚΡΕΤΣΟΥ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ:”1,5 ΔΙΣ. ΩΣ ΤΟ 2020 ΓΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ”

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ

Στην Ελλάδα, το 28,6% της ακτογραμμής βρίσκεται υπό συνθήκες διάβρωσης. Μάλιστα, για την έκδοση άδειας, συνήθως δήμου, για έργα προστασίας της ακτής από το φαινόμενο της διάβρωσης απαιτούνται δαιδαλώδεις και πολύπλοκες διαδικασίες, μεταξύ των συναρμοδίων υπουργείων, φορέων και εμπλεκόμενων οργανισμών, σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 14 του νόμου 2971/2001, άδεια που, σύμφωνα με τις συνήθεις συνθήκες, απαιτεί 18 έως 20 μήνες για να εκδοθεί.

Δεδομένου ότι για έργα αντιμετώπισης της διάβρωσης των ακτών υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι από το ΕΣΠΑ 2014- 2020, ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Ποιο είναι το ύψος των διαθέσιμων πόρων που διατίθενται από την ΕΕ για τα έργα ανάπλασης των ακτών της Ελλάδας, που είναι και τα όρια της ΕΕ;
  2. Τι προβλέπεται για τη χρηματοδότηση φυσικών διεργασιών, άστοχων παράκτιων έργων, κατασκευής φραγμάτων- οικιστικής δόμησης, ποτάμιες-παραλιακές αμμοληψίες;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΟΡΙΝΑΣ ΚΡΕΤΣΟΥ

Κατά την περίοδο 2014-2020, η Ελλάδα αναμένεται να λάβει περίπου 1,5 δισ. EUR από κονδύλια της ΕΕ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης & Ταμείο Συνοχής) για μέτρα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και μέτρα για την πρόληψη των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των έργων ανάπλασης των ακτών.

Η συνδρομή παρέχεται από τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία για τη συνοχή σύμφωνα με μια προσέγγιση συμπληρωματικότητας και εταιρικής σχέσης στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Η αξιολόγηση των προτάσεων και η επιλογή και η εφαρμογή των έργων εναπόκεινται στην αρμοδιότητα των εθνικών και περιφερειακών αρχών . Τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίσουν ότι οι επιλογές τους συμπλέουν με τις αρχές που ορίζονται στα έγγραφα προγραμματισμού και ότι συνάδουν με την εθνική και ενωσιακή νομοθεσία και πολιτικές, όπως είναι η στρατηγική της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή , η οποία κατά κύριο λόγο αναγνωρίζει τα θέματα των παράκτιων περιοχών και του θαλάσσιου περιβάλλοντος της ΕΕ που σχετίζονται με το κλίμα.

Τα έργα, είτε συγχρηματοδοτούνται είτε όχι, πρέπει να υπόκεινται σε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όταν απαιτείται βάσει της οδηγίας 2011/92/ΕΕ, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον, η οποία, στο παράρτημά της ΙΙΙ, αναφέρεται συγκεκριμένα στις επιπτώσεις στις παράκτιες ζώνες.